Wniosek złożony przez szwedzkie przedsiębiorstwo zajmujące się gospodarką radioaktywnymi odpadami, dotyczący zezwolenia na stworzenie zintegrowanego systemu ostatecznego składowania wypalonego paliwa jądrowego i odpadów promieniotwórczych, został pozytywnie zaopiniowany przez Urząd Ochrony przed Promieniowaniem (SSM). Finalna decyzja w sprawie udzielenia zezwolenia zapadnie w przyszłym roku.

planowane składowisko_szw

Poglądowa ilustracja przedstawiająca planowane składowisko wraz z 66-kilometrową siecią podziemnych tuneli (Źródło: Svensk Kärnbränslehantering AB)

W marcu 2011 roku przedsiębiorstwo Svensk Kärnbränslehantering AB (SKB) złożyło w SSM wnioski dotyczące budowy pierwszego w kraju składowiska wypalonego paliwa jądrowego i zakładu hermetyzacji. Zintegrowany obiekt, obejmujący zakład hermetyzacji i przejściowe składowisko Clab, występuje w aplikacji SKB pod nazwą Clink. Od tego czasu SKB dostarczyło również wymagane przez SSM wyjaśnienia i uzupełnienia. Ponadto, przedsiębiorstwo przedłożyło wniosek o rozbudowę pojemności magazynowej Clab z obecnych 8 000 ton paliwa do 11 000 ton.

Złożone wnioski są obecnie rozpatrywane przez SSM oraz Sąd ds. Gruntów i Ochrony Środowiska w Sztokholmie. Do kompetencji SSM należy nadzór nad kwestiami bezpieczeństwa jądrowego i promieniowania we wspominanych obiektach zgodnie z obowiązującą Ustawą o działalności jądrowej. Sąd ds. Gruntów i Ochrony Środowiska dokonuje z kolei oceny w oparciu o obowiązujący Kodeks Ochrony Środowiska.

W marcu SSM pozytywnie zaopiniował wniosek SKB dotyczący planowanego stworzenia obiektu hermetyzacji wypalonego paliwa jądrowego w sąsiedztwie tymczasowego składowiska Clab w Oskarshamn.

Szwedzki dozór jądrowy ocenił również, że SKB wydaje się spełniać wymogi w zakresie bezpieczeństwa jądrowego i ochrony przed promieniowaniem dotyczące ostatecznego składowania wypalonego paliwa w proponowanym przez przedsiębiorstwo składowisku w Forsmark. Ponadto SSM zarekomendował Sądowi ds. Gruntów i Ochrony Środowiska „uznać system składowania za działalność dopuszczalną na mocy szwedzkiego Kodeksu Ochrony Środowiska”.

W uzasadnieniu swojej oceny SSM wskazał, że SKB w dostatecznym stopniu wykazało: przesłanki za wyborem Forsmark jako preferowanej lokalizacji składowiska oraz za wyborem preferowanej metody składowania, a także swoją zdolność do spełnienia wymogów dotyczących bezpieczeństwa radiacyjnego podczas budowy i eksploatacji obiektów hermetyzacji i składowania.

Ansi Gerhardsson, dyrektor ds. ochrony przed promieniowaniem w SSM, dodał: „W naszej ocenie, na obecnym etapie procesu udzielania zezwolenia, SKB w wystarczający sposób dowiodło, że składowisko może bezpiecznie funkcjonować w długiej perspektywie czasowej, zgodnie z wymogami dotyczącymi bezpieczeństwa jądrowego i ochrony przed promieniowaniem”.

„Dozór realizuje wielostopniowy proces udzielania zezwoleń, co oznacza, że jeśli szwedzki rząd postanowi o udzieleniu zezwolenia, na każdym etapie tego procesu będziemy rozpatrywać, czy składowisko SKB spełnia wymogi bezpieczeństwa. Podczas kolejnych etapów SKB będzie musiało rozbudować swój raport bezpieczeństwa, wykazując, że jego składowisko gwarantuje bezpieczeństwo radiacyjne w perspektywie długofalowej” – dodała.

W opinii Prezesa SKB, Christophera Eckerberga, „przeprowadzona przez SKB ocena bezpieczeństwa dowodzi, że jesteśmy w stanie wybudować bezpieczne składowisko, które będzie spełniać określone w przepisach wymogi bezpieczeństwa po jego zamknięciu. Potwierdził to również szwedzki Urząd Ochrony przed Promieniowaniem”.

„W ramach kolejnych etapów procesu udzielenia zezwolenia SKB będzie kontynuować badania i prace związane z rozwojem technologii, po części we współpracy z Finlandią, w której nasza metoda zyskała już aprobatę władz”.

Ostateczna opinia SSM w sprawie składowiska i zakładu hermetyzacji spodziewana jest w 2017 roku. Finalną decyzję zezwalającą na realizację projektu podejmie jednak rząd, opierając się na ocenach przeprowadzonych zarówno przez SSM, jak i Sąd ds. Gruntów i Ochrony Środowiska. Niemniej, zanim to nastąpi, odbędą się również konsultacje z gminami Oskarshamn i Östhammars, które mają prawo zgłosić veto.

Źródło:
World Nuclear News

Share on FacebookTweet about this on TwitterGoogle+Print this page