page logo
Igor W. Kurczatow

Rosyjski fizyk, uznawany za ojca radzieckiej bomby atomowej. W 1923 roku ukończył studia w Symferopolu, a po dwóch latach rozpoczął pracę w Instytucie Fizyko-Technicznym w ówczesnym Leningradzie. W początkach kariery zajmował się fizyką ciał stałych, przede wszystkim ferromagnetykami i ferroelektrykami, a od 1933 r. przedmiotem jego badań stała się fizyka jądrowa. W tym okresie brał udział w budowie pierwszych w ZSRR akceleratorów cząstek naładowanych, zajmował się także fizyką cząstek naładowanych. Jest odkrywcą pierwszych długożyciowych izomerów jądrowych (w 1935 roku). Od 1940 roku kierował pracami nad łańcuchowymi reakcjami jądrowymi i rozszczepieniem ciężkich jąder. Pod jego kierownictwem G. Flerow i K. Petrżak stwierdzili samorzutne rozszczepianie jąder uranu w 1940 roku. Po wybuchu wojny radziecko-niemieckiej w 1941 roku jego badania zostały wstrzymane, a naukowiec zajął się problemem demagnetyzacji kadłubów okrętów. W 1942 roku stworzył Laboratorium Nr 2 Akademii Nauk ZSRR. Trzy lata później został członkiem Speckomitetu, odpowiedzialnego za konstrukcję bomby atomowej. Kierował pracami fizyków, a po ich zakończeniu w 1949 roku pracował nad bombą termojądrową. Zajmował się także cywilnym wykorzystaniem energii jądrowej. Uruchomił pierwszy radziecki reaktor jądrowy (w 1946 roku). Dzięki niemu też zbudowano pierwszą na świecie elektrownię atomową (uruchomioną w 1954 roku w O bnińsku). Od 1956 roku pełnił funkcję dyrektora Instytutu Energii Atomowej Akademii Nauk ZSRR, którą sprawował aż do śmierci. Obecnie instytut ten nosi jego imię.

Share on FacebookTweet about this on TwitterGoogle+Print this page