Idea czasu połowicznego zaniku

Izotopy promieniotwórcze (zwane także radioizotopami) wykorzystuje się powszechnie na potrzeby medycyny, nauki czy przemysłu. Można je uzyskać ze źródeł naturalnych lub wytworzyć sztucznie za pomocą odpowiednich technik. W przyrodzie występuje wiele różnego rodzaju radioizotopów, które są stałym składnikiem wody, powietrza i gleby. Stanowią one ważny element tzw. promieniotwórczości naturalnej.

Rozpady jądrowe

Niestabilne izotopy mogą rozpadać się w różny sposób. Wśród rozpadów jądrowych najważniejszymi są rozpad alfa (α), rozpad beta (β) oraz rozpad gamma (γ).

Rozpad α jest charakterystyczny przeważnie dla jąder ciężkich, u których wraz ze wzrostem liczby masowej maleje energia wiązania pojedynczego nukleonu. Rozpad ten polega na emisji z jądra cząstki α, czyli jądra helu-4, składającego się z dwóch protonów i dwóch neutronów. Dzięki temu liczba masowa jądra zmniejsza się o 4.Obecnie znanych jest ok. 400 jąder ulegających rozpadowi α, w tym ok. 280, dla których jest to rozpad główny. Strumień cząstek α jest nazywany także promieniowaniem α, które jest krótkozasięgowe i bardzo łatwo pochłaniane przez materię.