Ścieżka stabilności izotopów (zwana tabeląnuklidów)

 

Każdy atom charakteryzuje się liczbą atomową Z (zwaną też liczbą porządkową) mówiącą o tym ile jest protonów w jądrze, a także liczbą masowąAbędąca sumą liczby protonów i neutronów.

O ile dla danego pierwiastka liczba protonów jest stała, o tyle liczba neutronów może się zmieniać. Atomy danego pierwiastka różniące się jedynie liczbą neutronów w jądrze nazywamy izotopami. Zdecydowana większość pierwiastków posiada wiele, nawet kilkadziesiąt własnych izotopów, czego przykładem jest chociażby rad (34 znane izotopy) czy wodór (3 izotopy, w tym deuter i tryt). Poszczególne izotopy mogą być stabilne lub niestabilne, o czym decyduje m.in. wypadkowa wszystkich oddziaływań zachodzących wewnątrz jądra. Izotopy niestabilne mogą ulec rozpadowi promieniotwórczemu, w wyniku czego emitowane jest promieniowanie jonizujące. Efekt ten popularnie nazywany jest radioaktywnością i dotyczy większości izotopów występujących w przyrodzie lub wytworzonych sztucznie przez człowieka.