Awaria reaktora w Czarnobylu (1986 r.) dała impuls do konstrukcji reaktorów III generacji, bezpieczniejszych, często prostszych w konstrukcji oraz charakteryzujących się lepszymi wskaźnikami ekonomicznymi.  Reaktory te są mniej podatne na błędy popełniane przez obsługę i różne zdarzenia zewnętrzne jak np. upadek samolotu. W wielu nowych rozwiązaniach zastosowano tzw. pasywne układy bezpieczeństwa, których działanie opiera się na wykorzystaniu takich zjawisk fizycznych jak grawitacja, konwekcjanaturalna czy zmiana właściwości fizycznych pod wpływem temperatury. W sytuacjach awaryjnych zapewniają one wyłączenie i chłodzenie reaktora bez ingerencji człowieka i bez zasilania, co istotnie zwiększa bezpieczeństwo elektrowni.

Systemy zabezpieczające są z zasady zwielokrotniane tak, by każda instalacja wykorzystywała inne zjawisko fizyczne, dzięki czemu wspólna przyczyna nie może być powodem awarii wszystkich układów bezpieczeństwa. Ponadto są one rozmieszczane w różnych rejonach, aby awaria w jednym miejscu nie unieruchomiła wszystkich. Wprowadzono także szereg nowych zaleceń i przepisów regulujących budowę i zasady pracy reaktorów. W Europie są to EUR (European Utility Requirements), a w USA URD (Utility RequirementDocument).

Istnieje wiele typów reaktorów znajdujących się w grupie reaktorów lekkowodnych (BWR i PWR) jak i ciężkowodnych zaliczanych do III generacji. Omówimy je kolejno.

 

Reaktory chłodzone wrzącą wodą BWR (Boiling Water Reactor) IIIgeneracji

W reaktorach z tej rodziny moderatorem neutronów i jednocześnie chłodziwem jest woda, doprowadzana do wrzenia bezpośrednio w reaktorze, skąd powstająca para mokra jest po osuszeniu kierowana bezpośrednio na turbinę. Zastosowanie tylko jednego obiegu znacznie upraszcza konstrukcję.